In deze OpenBoek lezing heeft Ds Carel ter Linden de achtergronden van zijn nieuwe boek ” Wat doe ik hier in GODSNAAM ” toegelicht. Hij legt uit dat hij niet meer in een persoonlijke god gelooft, dus niet meer in ‘een god die ons ziet en hoort’. God is voor hem liefde, rechtvaardigheid en barmhartigheid. In een leven na de dood gelooft ter Linden evenmin: ‘ik heb mezelf hierbij iets afgenomen’ zegt hij, want ‘wat zou ik mijn lieve vrouw graag terugzien, de moeder van mijn kinderen’.

CtK-01Voorafgaand aan de lezing, die door meer dan 70 belangstellenden werd bijgewoond heeft Ds Ter Linden zijn boek gesigneerd.

In zijn boek vraagt Ter Linden zich af waarin zijn geloof dan nog verschilt van de overtuiging van de ongelovige. Dat verschil is niet groot, stelt hij vast, maar zit hem vooral in de appreciatie van de bijbel. Hij kan zich geen leven voorstellen zonder de verhalen uit het Oude en Nieuwe Testament. Verhalen waarin een diepe wijsheid ligt opgeslagen en die vertellen hoe je vandaag de dag met mensen behoort om te gaan, met vergeving, met de vreemdeling.
Het lezen van ter Lindens boek, waarin ook enkele bijdragen van evolutiewetenschappers zijn opgenomen, is voor de ‘moderne’ gelovige meer dan de moeite waard, mede dank zij de prachtige stijl waarin hij dit geloof verwoordt. Maar is dood echt dood? En is kennis van de bijbel voor het leiden van een fatsoenlijk leven echt een noodzaak? Ter Linden suggereert dat laatste min of meer en dat lijkt me wat te veel van het goede. Maar de uitleg die hij aan bijbelteksten geeft, is verrassend en vernieuwend.
Ook voor de niet gelovige kan het boek interessant zijn, al was het maar om een beter begrip van de bijbel te krijgen. En dat geldt eveneens voor de orthodox-gelovige die na het lezen van dit boek wellicht besluit zijn kinderen toch maar te laten inenten.